در این صفحه میتوانید تمام مطالب مرتبط با «به» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.
خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : نگاهی به «منظومه مرگ در هوای آزاد» سروده داوود بیات و نگاهی به مجموعه شعر « تناهی» اثر روزبه سوهانی و وفاداري به حقيقت و جمود در ران های مردی که به دنیا نیامد و اهمیت کیارستمی به سینمای متناقض اش است و آخرین پنج شنبه سال با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت دریا نام دیگر من بود دسترسی پیدا کنیدمنظومه ای درباره انواع مرگمنظومه مرگ در هوای آزاد» مجموعه شعر داوود بیات است که انتشارات افراز در سال 1396 منتشرکرده است. منظومه ای درباره انواع مرگ که انسان امروز برای هستی اش انتخاب کرده است و البته...
ادامه مطلبتناهی؛ پست مدرنیسم به مثابه ابزاری برای آفرینش یک شکل منسجم «تناهی» چهارمین اثر روزبه سوهانی است که انتشارات مروارید در بهمن 1397 به بازار کتاب عرضه کرده است. این کتاب از سه بخش بهشت، برزخ و دوزخ تشک...
ادامه مطلبخبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)_آنژیلا عطایی: روزبه سوهانی شاعری است که او را با سه گانه اش «کشوری با دکمه های باز»، «از نامت چند حرف کبود به دهان مان پس دادند» و «برسد به استخوان هایت» می شناسیم. ...
ادامه مطلبمی تواند از جایی مرده باشد از انگشت اشاره دست لب ها و سینه ای که می توانست... انگشت های مرده را باید بست چشم های مرده را باید بست دهانش را باید... والا انقباضی که در عضلات می ماند ... شیر در پستان هایش یخ بسته است دهانت یخ بسته است انگشت هایت زیر پوست او یخ بسته است گور تنگ تر از اندام زنی است...
ادامه مطلباهمیت کیارستمی به سینمای متناقض اش است/ گفت و گو با آرش سنجابیآنژیلا عطایی : عباس کیارستمی، از سه دهه پیش تاکنون پای صحبت نقد ها و بحث های سینمایی بوده است؛ اخیرا هم آرش سنجابی - نویسنده و فیلمساز کرمانشاهی- در نقد سینمای این چهره دست به قلم برده و کتاب «منقار باز پرنده» را در نشر آمه منتشر کرده است. درباره این کتاب و سینمای عباس کیارستمی با این منتقد صحبت کردیم؛ سنجابی معتقد است که اهمیت سینمای کیارستمی، به تناقض های آن است و تصریح دارد که در بدترین فیلم هایش هم پلان های خوبی می توان سراغ گرفت. تناقض های سینمای وی دست به دست هم می دهد، کسانی...
ادامه مطلبببر بزرگ سال هاست گوشه ی یک اتاق به انقراض آدم ها فکر می کندببر بزرگ بوی سوخته ی آدم را لابه لای دو ماه به هم رسیده می یابدیک روزپنج عصرغرناطه نه زیر آسمان همین شهرو خیلی زود درمی یابدماه مرده جفت غمگینی ست که زیر لب تکرار می کند:می ترسم می ترسم وقتی دو ماه این طور به هم می رسند ...شیر در گلوی بریده ی نوزاد آدمی خشک می شود ببر بزرگ مهتاب را می بیند که از درختان لیموی سترون پایین آمده است شماره هفتم، فصل نامه شعر چوک، زمستان 94 ...
ادامه مطلب